Wstęp
Bronisław Jan Schlichtinger, urodzony 29 sierpnia 1900 roku w Stanisławowie, był jednym z zasłużonych żołnierzy Wojska Polskiego oraz uczestnikiem wielu kluczowych wydarzeń w historii Polski XX wieku. Jego życie to nie tylko historia żołnierskich zmagań, ale także odzwierciedlenie losów wielu Polaków, którzy walczyli o niepodległość swojego kraju. Schlichtinger brał udział w I wojnie światowej, wojnie polsko-bolszewickiej oraz kampanii wrześniowej, zdobywając liczne odznaczenia za swoje męstwo i odwagę na polu walki.
Wczesne życie i służba w armii austro-węgierskiej
Bronisław Schlichtinger pochodził z rodziny Józefa i Michaliny z Fischerów. Jego młodość przypadła na czas wielkich przemian politycznych i społecznych w Europie. W dniu 12 kwietnia 1915 roku został wcielony do armii austro-węgierskiej, co miało fundamentalne znaczenie w jego dalszej karierze wojskowej. Wkrótce po wcieleniu trafił na front rosyjski, gdzie służył w 58 pułku piechoty.
W trakcie walk nad Ikwą w lutym 1916 roku Schlichtinger odniósł pierwszą ranę, która jednak nie przerwała jego służby. Po wyleczeniu powrócił do jednostki, a jego determinacja i odwaga szybko zostały zauważone przez przełożonych. W kwietniu 1916 roku awansował na kaprala, a jego kariera wojskowa zaczęła nabierać tempa.
W lipcu tego samego roku znowu został ranny – tym razem w lewe ramię i lewy bok – co również nie zniechęciło go do kontynuacji walki. W kolejnych latach brał udział w działaniach wojennych na terenie Czarnogóry oraz Ukrainy, a jego umiejętności dowódcze i bojowe były stale doceniane przez przełożonych.
Powrót do Polski i służba w Wojsku Polskim
Po zakończeniu I wojny światowej Bronisław Schlichtinger uczestniczył w rozbrajaniu Austriaków w Krakowie. W dniu 10 listopada 1918 roku dołączył do nowo odrodzonego Wojska Polskiego jako członek 7. kompanii 5 pułku piechoty Legionów. Już od początku swojej kariery w nowym wojsku brał udział w istotnych walkach pod Przemyślem i Lwowem.
W lutym 1919 roku awansował na sierżanta, a jako dowódca plutonu brał aktywny udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Jego największym osiągnięciem tego okresu była akcja z dnia 7 sierpnia 1920 roku, kiedy to pod osłoną nocy zdołał rozbić bolszewicką placówkę na przyczółku mostowym pod Włodawą, zdobywając teren oraz biorąc jeńców. Za tę akcję otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.
Awanse i dalsza kariera wojskowa
Po awansie na podporucznika Bronisław Schlichtinger objął stanowisko dowódcy 4 kompanii w 5 pułku piechoty Legionów. W ciągu swojej kariery wojskowej odnosił kolejne sukcesy, co skutkowało dalszymi awansami. W latach 30-tych XX wieku pełnił różne funkcje, w tym komendanta Ośrodka Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego w Katowicach.
W lipcu 1933 roku powrócił do 5 pułku piechoty Legionów, a dwa lata później został przeniesiony do 80 pułku piechoty. Jego umiejętności przywódcze były wysoko cenione, co pozwoliło mu na awans na stopień majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 roku.
Kampania wrześniowa i niewola
W czasie II wojny światowej Bronisław Schlichtinger dowodził I batalionem w 80 pułku piechoty podczas kampanii wrześniowej. Niestety, walka okazała się niezwykle trudna; już 3 września odniósł ranę podczas starcia. Mimo to jego determinacja została nagrodzona – otrzymał awans na podpułkownika oraz Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari za walki pod Mławą, nad Narwią oraz obronę Warszawy.
Po zakończeniu działań wojennych Bronisław Schlichtinger dostał się do niewoli niemieckiej, gdzie przebywał aż do zakończenia konfliktu. Jego doświadczenia z obozów jenieckich były trudne i pełne cierpienia; przebywał m.in. w oflagach II A Prenzlau oraz II D Gross-Born.
Powroty i życie po wojnie
Po uwolnieniu Bronisław Schlichtinger wrócił do Polski, jednak rzeczywistość po zakończeniu II wojny światowej okazała się dla niego równie trudna jak czas niewoli. Został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa i spędził cztery lata w więzieniu. Po zwolnieniu znalazł zatrudnienie w Przedsiębiorstwie Budownictwa Rolniczego.
Jego życie osobiste również nie było proste; był żonaty z Genowefą z domu Rekieć i miał dwoje dzieci – syna Mirosława oraz córkę Julię. Pomimo wielu trudności życiowych Bronisław Schlichtinger nigdy nie zapomniał o swoich żołnierskich przygodach i ofiarach poniesionych dla ojczyzny.
Zakończenie
Bronisław Jan Schlichtinger zmarł 3 października 1989 roku w Elblągu i został pochowany na cmentarzu komunalnym Agrykola. Jego grób został oznaczony tabliczką „Weteran walk o wolność i niepodległość Polski” w grudniu 2024 roku jako symbol szacunku dla jego służby i poświęcenia dla kraju. Życie Schlichtingera to historia człowieka, który przez całe swoje życie walczył o wolność Polski; jego odwaga oraz determinacja pozostają inspiracją dla
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).